บทที่ 24 ฤทธิ์เหล้าป่า

นรบดีเดินตามคนอวดเก่งไปช้าๆเขาเดาใจเขมิกาไม่ถูกเลยว่าเธอคิดอะไรอยู่หญิงสาวไม่แสดงอะไรออกมาให้เห็นทั้งๆที่เสียความบริสุทธิ์ให้เขา ผู้หญิงบ้าอะไรเก็บความรู้สึกเก่งฉิบ.

“อุ้ยย.” เท้าเล็กสะดุดกันเองทำให้ร่างเล็กหัวคะมำไปข้างหน้าเขมิกาก็หลับตาปี๋แล้วเอาวบางของเธอก็ถูกแขนแข็งแรงคว้าขึ้นมา

“หนูขิมเดินระวัง...